7 hav

Me ligg no for anker nord-vest på Huahine, rett ved inngangen til passet. Det er morgon. Liva et kavring i melk og peikar på delfinane som ser ut til å bu i passet. Det er ein flokk på omlag 20 små svarte leikande dyr.

Kastevindar kjem ned dei frodige fjellsidene. Båten ligg på flatt vatn, men svingar litt i vinden.

No er planen å gå for motor mellom øya til ei øde oppankring ein dag eller to før me lettar anker forbi sjukehus på Raiatea og direkte til Bora-Bora. Der vert me ei veke eller slik for finalen til bryllaupsreisa for Harald og Therese før me seglar til Raiatea/Taha for nærare tilgang fødestaden.

Etter ein fin seglas frå Tahiti ankra me opp på Morea. Det vart ingen fisk på seglasen. Men flott solnedgang og herleg middag.

I dag tok Reidun, Jon og Harald på fjelltur. Dei kom tilbake med oppskrapte legger og flotte minner. Jon gjekk i lettare koma på veg heim, men har fått kvitfargen tilbake og er klar for nye tokter. Til frokost kom ei skilpadde på besøk rundt båten.

Morea er ei lofotenøy, men med god temperatur og korallrev.

Så er vi her endeleg, om bord på La Familia, datoen vi har sett fram til sidan billettane vart kjøpt i april. No er vi her, etter nærmare 30 timar på fly. 13 timar i Hong Kong og tre dagar på New Zealand. Her prøver vi å venne oss til det nye livet. Reidun begynner å forstå at det er natt, sjølv om det etter norsk tid er dag. Ho har fått erfare at vatnet er saltare, og eit par grader varmare, enn brevatnet heime i Nordfjord. Jon prøver å lære teknikken med å gå med sandalar med ein sånn dings mellom tærne og å smøre solkrem på ryggen. Vi søv utan vekkerklokke og lar sola fortelje oss når vi skal stå opp. Vi går i minimalt med klede, smører på solkrem, og ser på horisonten som stadig er i endring.
Ja, livet er annleis her, men vi kan fint venne oss til dette;) Nyt hauststormane, regnet og vekkerklokka der heime. Snakkast i november. Ship o´hoi!

-Jon og Reidun-

position -17,29 -149,51

Etter fem maandar i Polynesia syner det seg at nordmenn berre kan opphalda seg her i tre maanadar. Me er hjaa konsulen naa. Redninga kan verta at ingen flyselskap vil ta spreng-gravide Anne ut av landet. Fortsettelse folger…

Bilder kan legge avgrensingar på gode historiar, men etter massivt press frigir me bilde av to stolte fiskarar og ein død waho. Den gjorde oss populære både blant lokale og internasjonale. Legg merke til korleis eg held 25+8 kg som ingenting!

Nordwind er ein nydeleg seglbåt frå 1939 som ligg like ved oss. Eit mannskap på fire frå Argentina held alt blankt og lakka. Båten har engelsk flag og tysk eigar. Eigaren er ombord mellom to og tre veker i året. Han kjem på om to veker. Han elskar pasta med parmasan. Her i Marquesas er det urå å få fatt på denne osten. Kapteinen er sjakkspelar. Dei to siste dagane har tapt ein kilo ”Dulce de leche” i håp om å vinne eit av våre parmasanglas. Mannskapet ler og fortviler over tapet over sitt favoritt pålegg.
Eg kjøpte eit pvc vatnrør til å erstatte ei forsvunne spile i storseglet. Då eg skulle tilpasse det fann eg at fleire av trådane i seglet var rakna. Seglet er no levert seglmakar for service.
Me har også fylt Butan på våre Propan-tankar. Butan brenn litt anleis og skal ha høgare trykk, men nokre seglarar seier at eg framleis vil kunne lage havregraut om morgonen på Butan så me gjev det eit forsøk.
I morgon tenkjer me å ta ut på to gode veker rundt Nuku Hiva. Det skal vera mange nydelege ankerstader, fossefall og historiske offerstader. Planen etterpå er sjukehussjekk for Liva og Edgar, for deretter å segla nedover mot atolla på Tuamoto.

Nei, det er ikkje flesk, pølser og saft som har lagt seg på magen! Me ventar eit nytt mannskap på Raiatea sjukehus i måndaskiftet september/oktober. Me har alt fått truffe Edgar på ultralyd på Nuku Hiva sjukehus. Han ser rar ut, men jordmor Julie seier at står bra til.

Polynesia er fransk og difor EU. Det helsetilbodet me har møtt til no verkar veldig trygt og godt…og gratis. Me har fått tilbud om å ha fødsel enten i eit palmetre, på ei kvit sandstrand eller ei ein kulp under storfossen.

Kleng, Anne, Liva….& Edgar
La Familia

Saman med 5 danskar på Haze og 5 nordmenn på African Inovation (ein var finsk) vart det stor feiring på La Familia. Andy frå Haze laga lammelår, tzatsiki, ferskenchutny, potetmiks og aioli. Dina hadde laga kake til Liva. Borda vart fulle av mat og glede.

Liva fiska snop, og hadde krone med sjøkart frå Tunisia.  Ho pakka opp gåver til (!) alle gjestene. Grapsa i kake og åt popkorn. Ho slokna bang på mammas arm i sjutida, men vart med igjen frå kl 22.

Me starta kl 15 slik at det ikkje vart for seint. Men kl vart 23 før me fekk bede gjestene trekke seg tilbake – frå livlig prat og rundt starinlys og gitarspel.

Hipp hurra for Liva som er eit år i dag. Av sine foreldre får ho ei stor og fint innpakka gåve. Den skal ikkje pakkast opp før om fire månadar. Finn den på bilete!