7 hav

Hadde du vore med litt lengre Halvard ville du nå låge i eit symjebasseng og
sett ut over kvite palmestrender og La Familia ankra utanfor korallrevet. Du
ville ha drukke ferskpressa mangojuice til 3 kr og kjørt lettmotorsykkel på
kronglitte vegar mellom enkle hus og til gledeshelslsingar frå born i uniform
som var på veg heim frå skulen. Du ville stoppa ved ei lita bod og betalt 2
kr for å kunne krabbe ned i ei grotte og funne eit ferskvatnbad 200 fot under
bakken.

Eller du, Bjarne Håvard som nå er i vinter-Japan, ville kanskje sett pris på
å morgon-snorkle på korallane rundt båten og vorte fasinert av at du
plutseleg fant deg inne i ein stim av Bonitos. Kanskje hadde det vore greit
med nokre dagar til med bok i skuggen på dekk når me no heiser anker for å gå
opp til Punson Island.

Håvard kosar seg som onkel, her ned i varmen. Han har teke over oppvasken etter
Bjarne Håvard, men er snart klar for å få ansvar for å trykke vekk pipinga i
autopiloten.

Me hadde tenkt å vera 1-2 månadar i Filippinene, men snakkar nå alt om at me
kanskje lyt vera lengre…

10,35.115n 124,18.104e

Nå har Halvard og Bjarne Håvard mønstra av – og flydd sin vei!

Jeg er storveis fornøyd med guttebesøket, og ser frem til enda mer Finnøyerindring mellom guttene i cockpit på kveldstid, (nå som Håvard har mønstra på). Sender lykkeønsker til BH som har reist til Japan uten å vite helt om han har husrom i spinndyre Tokyo, og til Halvard som helst bare kunne blitt og blitt her i deilige Filippinene. Nå er Håvard vår i noen uker, vi letter anker i morra tidlig for skjergårdsidyll utenfor Cebu

Legger ved noen bilder fra seilas og velkomst til Pilippino!

anne

Bjarne Håvard fortel om besteforeldra sine i cockpit. “Sitt no stille
Gunnar!”. Halvard og Anne humrar. Liva tissar på doen. Edgar “ryddar” på
gjeste-kabinen. Det er morgon og me har land på alle sider etter mest ei
veke på havet.

10.30,69n
125.42,08e

Men som alt annet har også det en ende så nå er alt på topp igjen!
Dag 3 fekk me ein stor Dorado (fisk på størrelse med Kleng – med same store håve
og slanke spenstige kropp), så har hatt en del fiskemiddagar som fru Bråtveit har
trylla fram i ulike former! Eg e jo i utgangspunktet skeptisk til for mye fisk,
men desse stillehavsfiskene er faktisk veldig gode og smaker mer som kylling!

Utenom litt tropiske regnbyger og en tornado som passerte forbi båten har vi
hatt fint vær og en behagelig seilas! Me har stort sett vært åleine på havet,
men på nattevakta i natt kjørte eg rett gjennom ein fiskebank med mange
fiskebåter med store lys!

Det er søndag formiddag og eg ligge ute under skyggen i cockpit og hører på
musikk og bølgeskvulp, vindmåleren viser 13 knop og GPSen viser att me har 160
Nm til me ser dei første øyene i Filippinene!

Gleder meg!

PS! Hadde delfinar med båten i dag.

Halvard

9.48.652 N
128.47.300 Ø

Kapteinen hadde nett gått av vakt denne morgonen og var på veg ned i køya, då han vart sendt opp for å sjå dette underlege værfenomenet.
Undring vart til lettare febrilsk ryddeaktivitet på dekk fordi tornadoen var på veg rett mot oss. Ned med segl og på med motor. Me snudde båten og gjekk rett mot aust og klara på den måten å la den passere rett framom nasen på oss. Havet stod opp som ei søyle rett opp til himmelen. Dramatikk vart igjen til unerleg værfenomen.

200 nm til fyrste øyane i Filippinene.

9.48,36n
129.21,29e

Eit stort lågtrykk passerte Palau før me letta anker. I det me kom ut passet fekk me smake halen på dette været og hadde regn og ei vindkule oppe i over 40 kn før været stabiliserte seg til behagelege 15kn medvind.

Gårsdagens Happy-hour var popkorn.

PS! Takk for alle sat-meldingar og sat-mail (lennuk(a)skyfile.com, berre rein tekst) – dei er veldige kjekke å få når me berre ser hav. Skriv til oss du også!

8.34,93n
131.59,62e

I tre dager saumfartet Lauvsnes, Skeiseid og Bråtveits Peleliu for å skaffe materiale til en artikkel. Det som først var en ide ble mer og mer oppslukende ettersom vi fikk intervjuet, befart og rote i gammelt materiale. Disse dagene kunne en finne Anne lesende ww2 historie, mens kaffen kokte over. Halvard i grotter snublende over rustne eksplosiver på jakt etter lommelykten sin. Bjarne lot myggen suge i samtale med marinesoldater, og kpt Kleng lot båten hvile på grund for å kunne bli litt til.

Me har letta anker frå vår trygge havn- inneklemt mellom
krokodillesump,hasjplantasjar og detoneringsområde for blingjengarar frå
andre verdenskrig- ved South Doch i Peleliu.

For enkelte av det midlertidige mannskapet er hovedmålet med reisa no
unnagjort. Å vitja staden der eit av dei hardaste slaga i andre
verdskrig blei utkjempa har gjort inntrykk. Øya Peleliu blir rekna som
den mest intakte slagmark frå andre verdenskrig, så det har vore tre
dagar med mykje å sjå og mykje å lære.

Me var særs heldige og fekk knytta gode kontaktar i starten av vårt
opphald. Vår dobbelt-lokale nybekjente Diana har køyrt oss rundt til
ulike stadar av historisk intersse. Og gjennom henne fekk me også
kontakt med David, eks marins og Vietnamveteran. Han har budd her dei
siste åra og jobber med å rydde øya for eksplosiver frå krigshandlingane
som fann stad for nesten 70 år sidan. Antageleg er han også den som veit
mest om kampane på Peleliu, og var særs interessant å høyre på. Han tok
oss også med på tur ut i felten for å vise oss bunkersar, grotter og
stader der sentrale kamphanlinger tok stad. Ein tur som nesten blei litt
for spanande, ettersom Halvard inne i ein mørk bunkers snubla i
varselsbandet med tittelen”Danger, keep out” og ramla opp i nokre
ustabile og syredryppande japanske granater.

Vel, tre dager på ein slik stad blir fattig lite. Men skuta må videre og
me må tilbake til den harde kvardag med seiling, snorkling, soling og
sigg.

Lettbyssematros Skeisied

7.04,76n
134.15,70e

Våre gjester fekk vera sju-soverar ved at kapteinen stod opp med Liva og Edgar. Etter frokostblanding padla dei ein runde mellom holmane på Urlong og var ikkje tilbake før nettopp sju. Etter frokostservering nr to tok me alle ut i dingyen for å snorkle gjennom passet mellom øyane.
Deretter gjekk me på ei øde stillehavsstrand og fant ei gammal tom ww2-mine. Tilbake i båten hadde me ein kvil i skuggen før pappa tok ei snorkle-tur med Riffe og H&BH tok ein ekspedisjon mot ein tapt by (som endte med ei mobilantenne). På veg tilbake møtte dei krokodillejegerar som sendte spyda mot ein krokodille nett på vår snorkleplass. Den slapp unna.

Dei tre siste dagane snegla me oss vidare sørover mellom soppøyar og stillehavsstrender. I går gjekk me ut i havet og motor-segla ned til ei grunn og trong hamn i Palaleu på jakt etter WW2. I dag har me vore høgt og lågt i bunkersar, må smale minerydda stiar oppe labyrint fjell, inne i døde tanks og på minnemerker. Slaget om flyplassen på denne vesle stillehavsøya er rekna som det blodigaste i Stillehavet. Amerikanerane forventa 3 dagars kamp. Men måtte slåss 3 månadar. 9000 amerkinaske soldatar mista livet. 11000 japanske døde – kun 16 vart teke som krigsfangar. Kanskje kjenner du historien frå episode 5 og 6 i serien Pacific?

Nå planlegg me å vera ein dag til for å intervjue ein mineryddar og ein amerikansk vetran, før me tek ein dag snorkling utanfor Germankanal på veg opp til check-out i Koror.

6.59,128N
134.13,409E